Het Ontwerp Mobiliteitsplan Vlaanderen (2001) formuleert vijf doelstellingen voor het Vlaamse mobiliteitsbeleid. De eerste doelstelling is deze van bereikbaarheid: selectief de bereikbaarheid van de economische knooppunten waarborgen. Hiermee maakte de Vlaamse Regering "bereikbaarheid" tot één van de speerpunten van het mobiliteitsbeleid.

De vijf doelstellingen uit het Mobiliteitsplan Vlaanderen zijn verankerd in het Mobiliteitsdecreet en vormen de basis voor het uitwerken van het Vlaamse mobiliteitsbeleid.

Bereikbaarheid wil zeggen dat het transportsysteem de mogelijkheid biedt aan personen en goederen om op een andere plaats te komen. Anders gesteld is bereikbaarheid het gemak waarmee een plaats of voorziening kan worden bereikt.

Het Mobiliteitsplan benadert bereikbaarheid selectief. Dit houdt in dat de bereikbaarheid gedifferentieerd wordt benaderd naar schaalniveaus, tijdsperiode en vervoerswijzen. Het Mobiliteitsplan wil voor elk schaalniveau de gewenste bereikbaarheidskwaliteit vaststellen.

Voor het goederenvervoer wordt de bereikbaarheid omgezet in ambities. Deze ambities zijn het realiseren van een door het plan gewenste modal split, het beperken van het aantal vrachtwagenkilometers en het realiseren van trajectsnelheden voor spoor en binnenvaart. Met deze ambities wilde de Vlaamse Overheid de bereikbaarheid waarborgen.

Door de verankering in het Mobiliteitsdecreet zal bereikbaarheid één van de basisdoelstellingen van het nieuwe Mobiliteitsplan Vlaanderen blijven. De uitwerking ervan kan echter wijzigen. Eind 2012 zal dit nieuwe Mobiliteitsplan Vlaanderen beschikbaar zijn.